Josevanrosmalen.nl

De minnaar

 

De was hangt te drogen. Mirjam zit nu even uit te blazen op de tuinbank. Ze heeft de deur open laten staan, zodat ze de telefoon en de bel kan horen. Ze verwacht een telefoontje van Gijs. Gijs is haar minnaar, nu al bijna twee jaar. Haar kinderen en man weten van niets. Ze leidt het leven van een doorsnee dame in een eengezinswoning, maar ook nog een heimelijk leven. Dat bestaat uit haar avonturen met Gijs, die ze gemiddeld eens per week ziet, vaak bij haar thuis, maar altijd als de kinderen naar school zijn. Ze weet al die tijd al dat dit niet zonder risico is. Bram, haar man zou ooit onverwacht langs kunnen komen of anders wel haar eigen moeder. Ook voor haar is ze een gesloten boek als het om haar liefdeszaken gaat.

Tot nog toe wil ze graag dat alles zo blijft. Gemiddeld eens per week is er een treffen met Gijs, die dan weer vertrekt voordat de kinderen thuis komen en ze eerst nog even kan douchen en zorgen dat de thee en de limonade op tafel staan zodra haar twee schatten van acht en zes het huis binnenstormen.

Ze leest nu de krant, maar spitst ondertussen haar oren. Als hij vandaag nog wil komen moet hij snel zijn, anders is de gelegenheid voorbij. ´Ik geef hem nog een kwartier, een vluggertje hoeft van mij nou ook weer niet.´

Het begint al warm te worden. Die zonnehoed uit Spanje komt nu goed van pas, net als die lichte witte zomerjurk. Haar linkerbeen heeft ze om haar rechterbeen geslagen. Haar blote rechtervoet rust op een tegel van het terras. Ze voelt de warmte in zich opstijgen. Jammer dat Gijs nog niet belt en zij houdt zich nu al twee jaar aan de afspraak dat ze hem nooit