Josevanrosmalen.nl

Later!

 

Je herinnert het je natuurlijk nog van toen je een kleine jongen of een klein meisje was. Dat je vader of je moeder tegen je zei, ‘wacht maar tot later, als je groot bent’. Daar kwam natuurlijk altijd iets achter, iets dat je nu nog niet mocht of nog niet kon. Zelf alleen naar school lopen of nog veel later zelf autorijden. Het woord ‘later’ werd je met de paplepel ingegoten. Later is nooit nu, het is altijd de horizon, het perspectief, de hoop of de angst. Je kunt uitkijken naar mooie of interessante dingen. Mooie reizen, boeken lezen, de natuur verkennen, aardige mensen ontmoeten. Je kunt ook vrezen voor je gezondheid, je financiële armslag of voor ander onheil. Een beetje angst behoedt je voor het nemen van teveel risico’s; te veel somberheid kan je verlammen. Te veel denken in zinnen die beginnen met ‘als’ (het dak gaat lekken, de Grieken failliet gaan, de computer niet meer werkt etc.). Je kunt ‘als’ natuurlijk ook aanvullen met dagdromen ( de loterij winnen, gekozen worden tot miss Holland, met André Kuipers een rondje om de aarde vliegen). Maar als je geen kleine jongen of meid meer bent en aan je pensioenperiode begint, dan kijk je wat anders tegen de toekomst aan. De toekomst begint niet over vele jaren, de toekomst begint vandaag, eigenlijk de komende minuut of seconde. Raar eigenlijk, maar als je zo’n stukje als dit leest en je bent halverwege, dan begon je in het verleden met het lezen van dit stukje en lees je de laatste zin in de toekomst. De toekomst is dic