Door het duister gegaan

 

Toen daar

Die dag, dat moment

Toen daar de bodem

viel

 

Toen het zwijgen

De adem benam

kilte het hart bevroor

de ogen zich sloten

 

Toen , ja toen

Zag ik het pas

de spiegel die brak

De illusies die vergingen

 

Al mijn tranen

Al mijn woorden

Ze werden uitgewist

Door de laarzen van het gelijk

 

In de tunnel van angst

Zocht ik het licht

De handen die reiken

Dwars door de waan

 

De schouder van warmte

Die ik zo miste

In het dorre struikgewas

Van koningin onbegrip

 

Toen daar

Nu hier

Voel ik de pijn

© José van Rosmalen, 2013