Josevanrosmalen.nl
Home » Gedichten » Mijn levens' loop

Mijn levens' loop

 

Waren mijn voeten maar mijn vrienden

waar ik steeds op kan bouwen

gaven ze maar wat ze verdienden

kon ik ze maar meer vertrouwen.

 

Vanaf mijn zesde zijn ze scheef gaan staan

ik kreeg toen steunzolen aangemeten

op moeilijke voeten moest ik lopen gaan

van jongs af aan heb ik dat geweten.

 

Ze zijn hol en staan in vaste stand

in de hoge kokers van mijn schoenen

ik voel me vaak onzeker en onthand

maar moet me ermee verzoenen.

 

Mijn levensloop steunt op zwakke voeten

waardoor ik onderuit kan gaan

ik moet daarvoor soms boeten

maar toch sterkt het mij in mijn bestaan.

 

© José van Rosmalen, 2014

 

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

hanny
2 jaar geleden

Jij hebt het er al je leven lang mee moeten doen, met enkel-hoge schoenen aan, zeker ? ..
Een korte periode deden ze mij ook zulke schoenen aan... vanwege dat ik 'zwakke enkels ' had ( ik verzwikte me om de haverklap ) en steunzooltjes om voetholte binnenzijds 'op te vijzelen '... Wat hàd ik een hékel aan die schoenen ! Na verloop van tijd mocht ik weer gewone leukere schoenen aan, maar nog breed vanwege de steunzolen ...
Alles kwam goed, als jonge meid kon ik zelfs pumps dragen... kwam goed uit omdat ik in een schoenfabriek werkte na mijn schooltijd, als secretaresse èn ik tékende modellen voor de nieuwe kollekties... de oude kollekties kwamen dan terug van de vertegenwoordigers en daar pikte ik dan eerst MIJN ontworpen schoenen uit ... -ik had toen toevallig ook een " monster-maatje " -
Maar de Tijd achterhaalde me na mijn 45 ste... knokkels, na enkele jaren schreef groeiende grote teen, nu kruisen zelfs twee tenen elkaar... dus : gemakkelijk lopen met brede crocs, brede sportschoenen, maar géén zere voeten en ik kan nog zonder problemen km's ver lopen...
Nee, ik liet me niet opereren... al die ik ken ( mijn moeder en mijn zus indertijd, enkele vriendinnen nu ) kunnen weer leuke pumps dragen... maar na even in de stad zwalken strijken ze op elk terrasje neer met de kreet ... oh, mijn voéten .... En zo làng ik nog ergens in een brede schoén kàn, laat ik het zo ... Ik leef voor mijn konfort, niet voor ànderen vinden...
Ik wens je toe dat je voeten je nog làng mogen dragen, al of niet met hulpmiddelen ... <3

Fae
2 jaar geleden

De kracht zit 'm niet in je benen of voeten, maar in je wil om te leven . Levenskracht, wilskracht, dáár gaat het 'm om. Sterkte, maar eigenlijk heb je dat al. Liefs, Fae ...

1 stem