Josevanrosmalen.nl
Home » liefdesgedichten » In Valentijns armen

In Valentijns armen

 

Hij lacht, kijkt je innig aan

je voelt hem naast je staan

hij kust je op je ene oor

wellustig droom je door

 

Zou hij je komen vangen

met kussen komen behangen

de warme nacht met je delen

vurig met je willen spelen?

 

Zal hij je helemaal verwarmen

als je slaapt in zijn armen

worden jullie dan samen één

niet meer, nooit meer alleen!

 

En dan bij het ontwaken

moet je een verzuchting slaken

de plek naast je blijkt leeg

Valentijn was maar van waterdeeg

 

© José van Rosmalen, 2014