Josevanrosmalen.nl
Home » Gedichten » Kracht

Kracht

 

De paarden renden in galop

uitgelaten in de grote wei

rennend, springend, vrij

verleidden ze mij tot een stop

 

Ik keek naar hun kleuren

zag de fiere manen staan

trokken zij zich van mij iets aan,

roken zij soms mensengeuren?

 

Ze gaan met snelle benen

elegant over het veld vol gras

slechts een moment dat ik er was

maar dat beeld is nooit verdwenen.

 

© José van Rosmalen

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.
0 stemmen