Josevanrosmalen.nl
Home » Gedichten » Het glazen huis

Het glazen huis

 

Ik was ’s middags in de Tweede Kamer

in de hal van bestuur en volk

de markt van mens en macht,

de bijenkorf aan het Plein


Ieder was er druk met papier,

netwerken, koffie, laatste roddels
even dit, even dat,

geen tijd voor zonnestralen en wind

 

Ik zag vogels vliegen,

juist boven het glazen dak
van de duizend mensen

keek ik als enige omhoog


Zij hingen in de middaglucht,

bleven er maar kort
politiek was niks voor hen,

dat hadden ze snel gezien

 

De mensen praatten verder

langzaam loste de menigte op
het lage licht kwam me tegemoet,

ik liep op Lange Poten


Vrolijk keek ik om,

ik hoef het land niet te besturen
ik heb genoeg

aan een vogelvlucht.

 

c José van Rosmalen,  2015

 

zie ook:  https://120w.nl/2015/het-glazen-huis/

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.
1 stem