Josevanrosmalen.nl
Home » Gedichten » Losbandig

Losbandig

 

Toen ik het gebouw binnen was getreden
voelde ik zowaar een beetje trots
de school van mijn verleden
staat er als een eeuwenoude rots.

 

Te lang heb ik hier gezeten
te lui ben ik er geweest
de meeste stof ben ik vergeten
ik zie wat beelden en soms een feest.

 

We dansten op sokken in de gymzaal
de zeden liepen uit de hand
de rector maakte veel kabaal
aan losgeslagen jeugd had hij het land.

 

Aan gingen de neonlichten
jongens en meiden uit elkaar
een donderpreek over plichten
geen korte jurken, geen lang haar.

 

Ik zie weer het scheikundelokaal,
waar we ooit natuurkunde kregen
boven in het gebouw was plek voor taal
de fietsen stonden als altijd in de regen.

 

José van Rosmalen,  2015

https://120w.nl/2015/losbandig/

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.
1 stem