Josevanrosmalen.nl
Home » Gedichten » Bevroren dagen

Bevroren dagen

 

 

Tussen het riet, liep ik

over het harde ijs van mijn jeugdland

op schuine voeten, in mezelf verzonken

geen moeder te bekennen, ik was tenslotte al acht

 

IJsvrij, had meester Enders gezegd

de school viel toch niet warm te stoken

‘hoi, hoi’ riepen de jongens in koor

veel tijd om buiten te spelen nu

 

Ik zocht de vennetjes dichtbij huis

de kleine en de grote Wielen

ik pakte de stugge stengels

die uit het zwarte water groeiden

 

Ik was het jongetje alleen

liep met de muziek mee, zocht de stilte op

zag nooit enig gevaar.

 

‘je mag weer naar school’, zei mama.

 

© José van Rosmalen, 2014

 

Reactie plaatsen

Reacties

Anneke van Dijken
2 jaar geleden

Heel erg mooi.

3 stemmen